รู้ตัวดีตลอด ทุก ๆ คราที่กอดเธอไว้
ว่าตัวฉันเอง ก็เป็นแค่ใครที่ผ่านมา
เข้าใจว่าทุกอย่าง ก็ย่อมมีวันหมดเวลา
ผ่านระยะทาง เส้นทางข้างหน้าแปรเปลี่ยนผัน
แต่ความผูกพันยังชัดเจนในใจ อีกนานเท่าไหร่คอยภาวนา ให้เราหลับไปและกอดเธอไว้ในห้วงเวลา
อยากให้เป็นแค่ฝันตอนเราบอกลา
ได้แต่หวังว่าคงกลับมา
ในตอนที่ตื่น ฉันเช็ดน้ำตา แต่ข้าง ๆ ยังเป็นเธอ
กลับเป็นเพียงภาพฉันและเธอจูบลา
หลังจากนี้คงไม่ได้เจอ จะกี่ภพหมื่น แสนล้านเวลา