ฉันจน เลยต้องทนเหงา มีเพียงเงาเคียงข้างหดหู่ ทำได้แต่ดู รักไม่กล้าบอก รักฉันกระจอก
โห..เธอ เธอไม่เคยสน ตีตราคนเป็นค่าตลอด จะเล่นจะกอด ตุ๊กตาบลายธ์ ตุ๊กตาบลายธ์
* ถ้าเธอคือตุ๊กตาบลายธ์ เรามันก็ตุ๊กตาควาย ไม่มีใครอุ้ม ไม่มีใครอุ้ม ไม่มี เฮ้ ! ฉันซังกะตาย
จะไปเอาตุ๊กตาบลายธ์ มาแต่งกะตุ๊กตาควาย โอ๊ยลำบาก ไหนๆใครอยาก จะอุ้มตุ๊กตาควาย
ฟ้าสาป คนแบ่งชนชั้น คนเช่นกันตีค่าแตกต่าง ช่องว่างระหว่าง ซื้อด้วยเงินตรา ยัดด้วยมายา
เพราะเธอจำต้องไขว่คว้า ตุ๊กตาหลอกเล่นเป็นคน หัดเล่นเปรอปรน อุ้มคนสูงส่ง ทิ้งขว้างความจน
( * , * , * )
