ต่างคนต่างแพ้

มีใจคนละดวง แตกต่างกันไปตามที่มา คนละใจ แต่มาเดินบนทางสายเดียว ร่วมกัน ด้วยความเข้าใจแห่งรักวันคืนที่ผ่านพ้นใจคนเป็นสุขนัก ในยามที่มีรักเรามีความเข้าใจ ใครเลยจะหยั่งรู้ ว่าวันสุดท้าย มันจะมาถึงได้เร็วอย่างนิ้ เป็นเพียงใจของเรา ต่างไม่เคยจะยอมให้กัน คืนและวัน ห่างจากกันไปไกลทุกที ไม่เคย พูดจาที่ดีสักครั้ง ทำไปขอดเหตุผล ใจคนสุดหยุดยั้ง ดวงไฟแห่งความรักคืนดังเดิมริบหรี่ ความจริงบทสุดท้าย ก็มีเท่านี้ คือการที่สองเรา มีแต่ทุกข์ในใจ ต่างคนต่างหากันไป ได้เพียงความว่างเปล่า เหน็บหนาวในหัวใจ เปียกชื้นเจียนตาย ต่างคนต่างแพ้ ไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่ สองเราเจ็บ และช้ำเพียงใด มีใจคนละดวง แตกต่างกันไปตามทีมา คนละใจ แต่จะเดินบนสายทางเดียว ร่วมกันต้องการมากไปกว่ารัก ความจริงในชีวิตยังมีอีกมากนัก อารมณ์แห่งใจนั้นมันทำลายทุกอย่างรุนแรงดังพายุ ไม่อาจขวาง เราจึงอ้างว้างและว่างเปล่า