ทรมาน

* เสียดายวันเวลาที่เคยรักเธอ ฉันไม่ควรมาเจอคนที่รักลวง เสียดายความจริงใจที่เคยหวงห่วง หลงตีความคำลง เป็นคำรักจริง ทรมานอย่างนี้ พอกันที่รักเรา จบตรงความเจ็บปวด มันฝังลงในหัวใจ ทั้งที่วันเวลาผ่านไปแสนนาน ฉันไม่เคยลืมวันที่เคยรักเธอ ลึกลงไปในใจไม่อยากพบเจอ เพราะกลัวใจตัวเองกลับไปเหมือนเดิม ** ทรมานอย่างนี้ พอกันที่รักเรา ปล่อยให้ความเจ็บปวด มันฝังในใจอย่างนี้ *** เพราะเราเอง หลงว่าตัวสำคัญ เลยไม่คิดระแวง ไม่คิดระวัง เชื่อคำเธอมากไป เพราะเราเองแล้วจะไปโทษใคร ในเมื่อรักเธอเองก็ช้ำไปเอง ไม่มีใครเสียใจแทน ( ซ้ำ * / ** / *** )