ทรมาน

เสียดายวันเวลาที่เคยรักเธอ ฉันไม่ควรมาเจอคนที่หลอกลวง เสียดายวันเวลาที่เคยหวงห่วง หลงดีคำลวงเป็นคำรักจริง ทรมารอย่างนี้ พอกันที รักเรา จบตรงความเจ็บปวด มันฝันลงใน หัวใจ ทั้งที่วันเวลาผ่านไปแสนนาน ฉันไม่เคยลืมวันที่เคยรักเธอ ลึกลงไปในใจไม่อยากพบเจอ เพราะกลัวใจตัวเองกลับไปเหมือนเดิม ทรมานอย่างนี้ พอกันที รักเรา ปล่อยให้ความเจ็บปวด มันฝังในใจ อย่างนี้ เพราะเราเอง หลงว่าตัวสำคัญ เลยไม่คิดระแวงไม่คิดระวัง เชื่อคำเธอมากไป เพราะเราเอง แล้วจะไปโทษใคร ในเมื่อรักเธอเอง ก็ช้ำไปเอง ไม่มีใครเสียใจแทน ก็คงต้องโทษ ตัวเอง