ลำพังฉันคนเดียว ยังเอาตัวไม่รอด
แม่ยังด่าแกมันไม่เอาไหน ปัญญายาควายบ้าบอ
ไม่มีวันร่วมหอลงโรง หยุดเพ้อฝัน นั่นละคร
บอกกี่ทีเจอคนที่ดี ทิ้งฉันนี้อย่าอาวรณ์
เดินแต่ฝุ่นอนาคตเลือนราง อยู่กันไปเรือรักต้องอับปาง
เธอยอมลำบากพูดย้ำเสมอ แต่ฉันกลัวเธออดตาย
* ฮือ.. รักกัน ไม่ได้หรอก ฉันดูแลเธอ ไม่ได้หรอก
ให้กัดก้อนเกลือกิน หยุดแค่นี้พอ จงจากไปหาชีวิตที่สดใส.. ลาก่อน
ลำพังเราสองคน ถ้าอดทนก็รอด
เธอต่างหาก อ่อนแอไม่เอาไหน คิดอะไรบ้าบอ
