น้อยใจรัก

.. สี่ในสี่ ห้องหัวใจ ฉันให้คุณหมด หมด ไม่มีเหลืออยู่ คุณ ไม่รักแล้วไม่เอ็นดู พอหัวใจคุณเปิดประตู ไม่มีฉันอยู่ ในนั้นเลย ..เก็บความหม่น ทนระทม ทุกข์จมความโศก โลก สร้างมาเหลือเอ่ย ฉัน ทุ่มใจเพราะยังไม่เคย รักเขาเต็มใจหมดเลย พิโธ่เอ๋ยนี่โดนหนามยอก ..หัวใจของคุณ คงแบ่งปันสักพันสักหมื่น แต่ใจฉันนั้นมันขมขื่น เพราะคุณยื่นความช้ำความชอก ไม่รักฉันอยู่ตั้งนานแล้วไยไม่บอก ฉันรักคุณแล้วพูดไม่ออก ให้คุณบอกไม่รักสักคำ ..หนึ่งในสี่ ใจของคุณ ว้าวุ่นไปได้ ใช่ ก็ใครเขาทำ เคย ห้ามใจโถมันไม่จำ แม้เขาจะพร่าจะยำ เจ็บปวดช้ำก็ยังยิ้มรื่น ..หัวใจของคุณ คงแบ่งปันสักพันสักหมื่น แต่ใจฉันนั้นมันขมขื่น เพราะคุณยื่นความช้ำความชอก ไม่รักฉันอยู่ตั้งนานแล้วไยไม่บอก ฉันรักคุณแล้วพูดไม่ออก ให้คุณบอกไม่รักสักคำ ..หนึ่งในสี่ ใจของคุณ ว้าวุ่นไปได้ ใช่ ก็ใครเขาทำ เคย ห้ามใจโถมันไม่จำ แม้เขาจะพร่าจะยำ เจ็บปวดช้ำก็ยังยิ้มรื่น...