น้ำตาลก้อนใหม่ เค้าบอกเอาไว้ว่าหวาน
แต่พอเคี่ยวนาน น้ำตาลมันไหม้มักกลายเป็นขม
ยามเรารักกัน เธอพลอดคำรัก หวานให้ชวนชม
แต่พอนานวันสิ้นรักหมดลง น้ำคำก็คงจะขมเหมือนยา
รักกันแรกแรก ไม่มีแปลกแยก อะไรก็ดี
ชี้นก เป็นนก ชี้ไม้ เดี๋ยวนี้ เธอคงแกล้งชี้แสร้งทำเอย
คนหมดรักกัน ไม่เหลือรสหวาน เหมือนเคยเคย
เหลือเพียงเศษใจ กับความเฉยเมย
น้ำตาลเจ้าเอ๋ยไหม้เกรียมหมดแล้ว
ไม่มีจีรัง ไม่มีจะยั่งจะยืน ต้นไม้จะล้มอย่าคิดจะฝืน