จากวันนั้น...ฉันเฝ้าแต่ไขว่คว้า
อยากเป็นคนที่มีค่าในตาใคร
ตะเกียกตะกายค้นหาและคิดไปเอง ว่าต้องได้ทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่
ภาพมันดูไกล มันคือสิ่งไหนที่ฉันเฝ้ารอ
จนวันนึง ฉันแค่ทำสิ่งนี้
ได้ทำความดีแค่เท่าที่มีพอ
ให้ได้แค่ไหน แบ่งไปด้วยใจแค่นั้น ไม่คิดไม่หวังอะไรต่อ
สุดท้าย...ใจดวงเล็ก ๆ ก็เริ่มจะพอง
ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้แบ่งปัน แม้มันทำให้ฉันได้เข้าใจ
ว่าการให้ มันมีความหมายที่ง่าย ๆ ยิ่งกว่านั้น
