สักวันเราจะปีนขึ้นไป
แม้ทางจะชันจนใจสั่นไหวเท่าไหร่
และสักวันเราก็คงเข้าใจ
กับหนทางไกลที่ยังไม่รู้เมื่อไหร่
มือยังคงนำทางพาไป
ใจยังคงมีความฝันไกล
วันเวลายาวนานเพียงใด
ยังมีลมหายใจ
อย่างน้อย คือเรื่องราวให้จดจำ
ย้ำเตือนตัวเราว่าทุกครั้ง มีเรื่องใหม่
แม้ไม่เป็นดั่งที่หวัง ก็เข้าใจ