เคยมองดูที่ต้นไม้.. ทำไมยังคงทนอยู่.. ในวันที่แห้งแล้งเมื่อฝนเม็ดสุดท้ายพัดผ่านไป.. มันยังคอยด้วยความหวัง..ว่าลมฝนจะหวนคืนมาใหม่.. ขับไล่ความแห้งแล้งให้จางไป แล้วผลิใบอีกครั้ง.. (*) มองตัวเราตอนนี้ก็เป็น อย่างต้นไม้ฤดูใบไม้ร่วงหล่น.. สู้อดทนยืนต้น.. ไม่นานฤดูฝน.. ก็ต้องมา..(**) มั่นคงยืนหยัดไว้คอยฝนกลับมา..แค่มั่นใจเพื่อรอเวลาผลิใบ.. วันหนึ่งที่ฝนตกมาเท่านั้น.. ความแห้งแล้ง..ก็ต้องไป (เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง) กำลังใจไม่ไปไหน.. ยังเคียงข้างเป็นเพื่อนเราไป.. ตราบใดที่วันนี้ยังหายใจ.. ขอให้สู้เข้าไว้..รอคอยวันแห่งความชุ่มชื่น.. ชีวิตซึมซับความชื่นใจ.. ได้เวลาต้นไม้ชูช่อใบ..แล้วสวยงามอีกครั้ง..(ย้อน * )
