ผู้จัดการเปลี๊ยนไป๋

สวัสดีค่ะ ผู้จัดการหนูโทรจากบ้านแถววงเวียนใหญ่ ได้ข่าวบริษัทของท่าน กำลังต้องการรับเลขาใหม่ ส่วนสัดของหนูนั่นเหรอ บอลลูนยังเหวอซอนย่าชิดซ้าย ผู้จัดการสนใจป่ะล่ะ หน้าเหมือนพอลล่า ชอบมั๊ย ชอบมั๊ย ผู้จัดการหลงกลฉันแล้ว ฮิ ๆ..มีแววเป็นเลขาใหญ่ (เออ...รีบเข้ามาได้ไหมจ๊ะ) หนูติดธุระแต่อ๊ะไปก็ได้ ไปพบผู้จัดการแต่เช้า อวดวงแขนขาว โชว์ผู้จัดการใหญ่ ผู้จัดการพอเห็นหน้าปั๊บ เป็นลมล้มพับ ( โอ๊ย..อยากตาย ) เปลี๊ยนไป ผู้จัดการเปลี๊ยนไป ( ไม่รู้สิคะท่านเป็นอะไร ) เปลี๊ยนไป ผู้จัดการเปลี๊ยนไป ก็ผู้จัดการของหนูเปลี่ยนไป เปลี๊ยนไป ผู้จัดการเปลี๊ยนไป (ไม่รู้สิคะท่านเป็นอะไร ) เปลี๊ยนไป ผู้จัดการของหนูเค้าดูเปลี่ยนไป บิดก้นออกจากบริษัทพวกสุนัขจรจัดพากันเห่าไล่ เอาถุงโชคดีเขวี้ยงหมา อุ๊ย! อีตาบ้าเรียกมาทำไม งั้นกลับบ้านนอกดีกว่าเลี้ยงควายไถนา ให้พ่อแม่ภูมิใจ ไถนามาเดือนกว่ากว่า ฝ้าเริ่มเต็มหน้าชักทนไม่ไหว โทรหาผู้จัดการอีกที ยินดี๊ยินดีจะไปรับใช้ จำหนูได้เปล่าล่ะคะ I am พอลล่ามาตรฐาน หญิงไทย เลขาเอื้ออาทรที่หมาเห่าหอนท่านจำได้ไหม ไม่ทันได้อวดสรรพคุณผู้จัดการหันหุนบอกว่า ( โอ๊ย ! คำหล้ากลัวแล้ว ) โห่..........ฮิ้ว มาละเหวย (มาละหวา) พอลล่ามาแว้ว ( เอาโกยละวา รีบชิ่งไปก่อนพอลล่าจะมา ตะลาลา ) ไปละเหวย ( ไปละวา ) พอลล่าไปแว้ว ( เอาเฮละวา 3วัน 7วัน ล่ะก็ไม่ต้องมา ตะลาลา )