เจ็บมานานนมซมซานทุกครั้ง ฉันไม่หวังมันจะหาย แต่พอเจอเธอก็เลยสงสัย ฉันจะพบทางปลอดภัย แผลลึกเธอบรรเทาด้วยรัก เหงานักเธอก็ทำให้หาย อาการจวนเจียน เธอทำให้จางไป อย่างเธอต้องเป็นคนมีวิชา พยาบาล พยาบาล เธอเท่านั้นทำฟ้าให้ครึ้มให้สดใส เธอดูแล เธอเอาใจ เธอมาฟื้นชีวิตคนเหงาให้สุขใจ ได้เจออย่างเธอ ได้เจออย่างเธอ ได้เจออย่างนี้ ไม่รักก็ไม่ไหว เจ็บก็ดีวันดีคืนรู้ไหม ยิ้มก็ยิ้มได้สบาย เกือบจะไม่พ้นขีดอันตราย ถ้าไม้ได้พบกับเธอ เธอทำให้ใจครึกครื้น เธอทำให้นอนผันหวาน ใจอันพังพังของฉัน เธอเอามันไปไว้ไหน เธอทำยังไงให้หาย ทำไมมือเบาขนาดนี้
