พล่าน

นี่มันกี่โมงแล้ว แต่เธอทำไมยังไม่กลับ ฉันนอนไม่หลับแล้ว โทรไปไม่มีใครรับ ในสมองมันเริ่มฟุ้ง มันก็เริ่มระแวงคิดจนวุ่นวาย ก็เธอนั้นไปอยู่ไหน ก็เธอนั้นไปกับใคร คืนนี้ปล่อยเราให้ฟุ้งซ่าน ให้งุ่นง่าน ให้เริ่มพล่าน ที่เธอไม่รู้ไปไหน ฟุ้งซ่านมันคิดมาก มันร้อนรุ่ม กลุ้มใจจนทนไม่ไหว (กลุ้มใจจะบ้าอยู่แล้ว) ถ้าพ้นจากคืนนี้แล้วฉันไม่ตายซะก่อน ฉันจะไปอ้อนวอน ขอเธออย่า จากไปไหน อีกเลย ก็เพราะฉันมันรักๆๆๆ รักเธอมาก ฉันมันรักๆๆๆ จนแทบบ้า