พิษพยาบาท

A หากมีความรักเกิดขึ้นเมื่อไหร่ โลกดูสดใสและยิ้มให้เรา มองตาเมื่อใดเหมือนแดดออกในยามเช้า อบอุ่นสายตากว่าสิ่งไหน B แต่ใจที่รักทำลายทุกอย่าง สิ่งใดมาขวางเหมือนฝางใกล้ไฟ ความอาฆาตพิษพยาบาทจากใจ น้ำตายังไม่จนคม ยังเธอกับฉันที่ต้องทุกข์ทน ในความร้อนรนที่สั่งสอน เคลือบด้วยรอยยิ้มแท้จริงในใจซ่อนคม เผลอมาเมื่อไหร่ต้องล้มตายกันไปทีละคน เก็บความเคืองแค้นหยุดได้เมื่อไหร่หยุดความโหดร้ายในใจของคน จะเจอะกับฟ้าที่ผ่านเมฆพายุฝน เหมือนดอกไม้ที่พ้นเปลวไฟ (*,B)