ฟ้าสีครามเริ่มหม่นเปรียบใจคนที่มันเริ่มสั่น
ฝนเริ่มเทกระหน่ำห้วงจิตใจ
ตรงนั้นเธอยืนอยู่แต่ดูเหมือนแค่เพียงร่างกาย
ใจเจ้าเอ๋ยเดียวดายท่ามกลางฝน
ทำฉันทำทุกอย่างแต่ดูเหมือนว่ายังไกลห่าง
ใจหนอใจบางบางเริ่มหวั่นไหว
รักฉันมอบให้เธอแต่รักเธอสิมอบให้ใคร
ปล่อยฉันยืนเดียวดายท่ามกลางฝน
ใจเธอหลุดลอย ลอยไปไกลแสนไกล
ให้ฉันทนเดียวดายเจ็บปวดร้าว
หนาวเนื้อห่มกายแต่หนาวใจใครจะห่ม
