เดอะ ลานาธยา - ม่านประเพณี
หม่นฟ้ามัวเมฆดำมืดครึ้ม
โลกเหงาซึมไร้ความสดใส
ความรักเรามืดมิดดั่งฟ้าไกล
เกินจะใฝ่ฝันปอง
ฝันไว้สุดงามเลิศเลอ
ต้องหงอยเหงาใจเศร้าหมอง
ม่านประเพณีกั้นขวางทางเคียงครอง
ความรักต้องหยุดลงกลางคัน
ไร้บุญวาสนาขอลาชั่วชีวัน
แม้ชาติหน้าถ้ามีดังหมายมั่น
คงได้ครองคู่กันมิพรากจากจร
หม่นฟ้ามัวเมฆดำมืดครึ้ม
โศกเหงาซึมเหลือจะถ่ายถอน
โอ้รักเราคล้ายดุจดังละคร
จึงปรวนแปรยอกย้อน ย้อนยอกใจเรา
ฝันไว้สุดงามเลิศเลอ
ต้องหงอยเหงาใจเศร้าหมอง
