วาจาฉันไม่เป็นรองใคร นัยน์ตาฉันไม่กลัวอะไร
เก่งจากไหนก็เข้ามา
ลีลาฉันไม่แพ้ผู้ใด คารมดีซะจนมั่นใจ
ไม่เคยต้องกังวล
แต่แล้วฉันที่เคยเก่งกลับต้องแพ้ไป
ไม่เป็นตัวเอง เมื่อเจอหน้าเธอ
สายตาที่เฉียบคมกลับเริ่มเบลอ
มันเป็นอะไรล่ะทีนี้
แค่เธอทัก ใจเหมือนจะหยุดชะงักไป
พูดไม่ออกเลยได้ไง อาการชักไม่ดีขึ้นมา