เราต่างใช้เวลาเพียงใด
เพื่อจะตามหาความหมาย ของการได้มี ชีวิตอยู่
และต้องเสียคืนวันเท่าไร
เพื่อแลกกับความเข้าใจ ถึงสิ่งที่เรา ทําหายไป
อยากขอบคุณคืนวันที่สอนฉันว่า
สิ่งสำคัญ ที่ตามหา นั้นอยู่ไม่ห่าง และอยู่ไหน
อยากขอโทษที่ใช้เวลามากมาย
ก่อนที่ฉันจะรู้ถึงสิ่งที่มันหายไป คืออะไร
จากวันนี้ จะอยู่กับเธอตรงนี้
ตรงที่มีลมโปรยปราย ฟ้าคราม แดดโชย งดงาม อย่างเคย
เหมือนวันเมื่อก่อน สองเราเมื่อก่อน
