อดและทนกับฝนที่หลากหล่น มันหนาวและทำให้ใจวกวน
เหม่อมองไปที่ฟ้าดูหม่นหม่น มันเหงาและทำให้ใจทุกข์ทน
ไม่ชอบฝน ไม่ชอบหนาว มันทรมานจากการไม่มีใคร
ไม่กล้าหวัง เพราะกลัวเจ็บช้ำ ต้องทนกับความเดียวดายถึงเมื่อไหร่
รักคนยาก แต่จะรักเธอจนวันสุดท้าย
คิดถึงมาก กอดกันทีได้ไหม
รักคนยาก แต่จะขอมีเธอเก็บไว้ในใจ
แพ้เธอมาก อยู่ด้วยกันได้ไหม
ออกเดินไปกับฝนที่กระหน่ำ เรื่องราวรุมเร้าอีกเป็นร้อยพัน
หอบดวงใจที่ช้ำและหวาดหวั่น ยังหวังให้เราได้มาพบกัน
