เดอะ ลานาธยา - ร้องไห้ครั้งเดียว
ดั่งแก้วร้าวมีรอยยากจะประสาน
อยู่ไปคล้ายคอยวันยุบแตกสลาย
ดังเชือกกร่อนคลายเกลียวไม่เหนียวดังใจ
คอยวันสุดท้ายจะมาเยี่อมยล
เจอะหน้าฉันทีไร เหมือนโกรธใครมา
บึ้งตึงและเย็นชา เหลือจะทานทน
ดังไม่มีชีวิต จิตใจคล้ายไกกล
ทุกข์ใจจำทนหม่นหมองอุรา
จะแกล้งกันอยู่ใย ไม่พอใจบอกมา
น้อมรับบัญชาถ้าเธอต้องการ
ฉันหรือกล้าขัดขืนฝ่าฝืนดึงดัน
แม้จะประหารก็พร้อมยอมให้
ดั่งแก้วร้าวมีรอยยากจะประสาน
อยู่ไปคล้ายคอยวันยุบแตกสลาย
ใครเขาดีกว่าฉัน ก็เชิญหันหน้าไป
ช้ำใจร้องไห้ก็เพียงครั้งเดียว
