เนิ่นนานเกินไปใช่หรือเปล่า ที่รักเราเริ่มหมดความรู้สึก
จึงเหลือแค่การจางลา ที่รอแค่เพียงการจากลา
เนิ่นนานมากมายเท่าไหร่ ที่ร่างกายเราขาดการสัมผัส
จากเหตุผลที่อ้างกัน เพื่อการเลี่ยงการเจอกัน
ลมเจ้าเคยโบกโบย ได้พาพัดเราจนเจอะกัน
แต่คงไม่อาจกลับวัน ฉุดคืนหวนเราให้กลับไป
เพราะชะล่าใจ เพราะ เพราะความเชื่อใจ
ทิ้งความหมายปล่อยมือ จากรักที่เราเคยกอดไว้
มันเนิ่นนานมากมายเท่าไหร่ ที่เรื่องราวในใจเริ่มเปลี่ยน
คงดีถ้าเพียงแค่บอกลา แทนการขังกันในกาลเวลา
