ลำกล่อมทุ่ง

แปนแวน แปนแวน ละให้เวินไปสา คั่นบ่แม่นละแฟนไผ ขอให้อ้ายเวิน มาทางพี้ น้อง นี้หนา ตาดำๆ เป็นคนขี้หล่าย คนขี้หล่าย บ่สมอ้าย เพิ่น บ่สน อุ๊กเด้ โอ้อุกใจเด้ แต่น้องมันจน โอ้หนออุกเด้ โอ้อุกใจเด้ แต่น้องมันจน โอ้มาเหลือใจเด้ น้องบ่ได้อ้าย มานอนซ้อน. .เจ้าดอกเอย เจ้าดอกซ้อนเอย ฮะเออเอ่อ ฮะเออ เอย เจ้าดอก มะลิลา สาวหมอลำ นั้นกินน้ำตา น้อยวาสนา เพราะบ่าวคนโก้ เอ่อฮะเอย เอ่อฮะเอยเจ้าแจ่ม เจ้าแจ่ม มณีอ่ำทำ น้องเป็นสาว หมอลำ โอ้พ่องามขำ บ่สน ใจ เปินเวิน ฮักเพิ่น น้องบุญ บ่สม บุญน้องบ่สม พี่ชายบ่ก้ม เข้ามา ใกล้ อ้าย เป็นหงส์ ลงมาผ่าย บินไปเวินๆ ฮ้องเฮียกเอิ้น ตัวอ้าย เพิ่น บ่เหลียว ออนซอน น้องขอฮ่วมหมอน เพิ่นได้บ่เด ออนซอน น้องขอฮ่วมหมอน เพิ่นได้บ่เด เจ้าผู้เคี้ยวใบหม่อน ก้อนคำของน้อง คนงาม เอย. .เจ้าดอก เอย เจ้าดอกฮักเอย ฮะเออเอ่อ ฮะเออ เอย เจ้าดอก กำจาย ชาตินี้ บ่ได้พี่ชาย ไปโตนน้ำตาย หาดทรายตื้นๆ เอ่อฮะเอย เอ่อฮะเอยเจ้าแจ่ม เจ้าแจ่ม มโน ใน น้องฮักอ้ายปานใด ก็เสียพระทัยหนอกินน้ำตา