เสียง ที่เคยเงียบเหงา
มีแต่ความว่างเปล่า
กับแสงของเงาที่สะท้อนอยู่ตรงนี้
จันทราใดใยเอ๋ยรู้ดี
วันนี้ไม่มี ความหมายใดๆให้ใครรู้
ฟ้าที่เป็นสีเทา
ไม่มีเรา
เพราะเขาจะพาเธอจากไป
เหลือ เพียง รอย น้ำตา
ของเวลาที่ไม่กลับมา
ในโลกที่เธอนั้นหายไป
ฉันยังจำถ้อยคำเธอเอ่ยไว้ ว่าทุกครั้งที่ฉันหลับตา