สุพล พัวศิริรักษ์ - รักยาก..ลืมยาก
ที่ทุกคืนเป็นเช่นนี้ต้องมานอนก่ายหน้าผาก
เกิดจากอะไรนะหรือรู้ดีอยู่แก่ใจ
ทั้งทั้งที่จบไปนานแล้วเลิกไปนานแล้ว
ยังไม่ห้ามใจยังคิดถึงเธอ คิดให้ปวดใจ
ไม่มีใครทำร้ายให้ใจสลายทุกอย่างเกิดเพราะฉันเอง
ไม่มีใครข่มเหงให้เจ็บให้เป็นอย่างนี้
เพราะฉันมันโง่เองที่ยังรักเธอโง่เองที่ยังฝังใจ
ไม่เคยทำใจจำอะไรที่ควรจะลืม
เพราะฉันลืมยากเองจะไปโทษใคร
ยากเองที่จะรักใครเลยต้องเดียวดาย
หลับตาไม่ลงอย่างนี้เพราะเป็นคนแบบนี้
นิสัยไม่ดีแบบนี้ ถึงรักใครไม่ได้เลย
ทั้งที่ตัวเองก็รู้ไม่มีทางจะเริ่มใหม่
อย่ามัวไปคอยอะไรที่เลือนรางอย่างนี้
เลิกบ้าเลิกอยู่กับความหลังหยุดเถอะพอแล้วใจ
พอสักทีอย่าไปรักเธอรักให้เหนื่อยหัวใจ
