*นานแล้วที่เธอทิ้งไป ถิ่มลูกให้อ้ายเลี้ยงอยู่ลำพัง
ชาวบ้านเค้าเอิ้นพ่อฮ้าง ชีวิตเกือบพังแต่ยังยืนไหว
เสียงคนบูลี่นินทา โยนถิ่มเข้าป่า บ่เคยสนใจ
ก้มหน้าเลี้ยงลูกจนใหญ่ ในฐานะพ่อให้ดีที่สุด
*เรื่องเก่าของเฮาสองคน บ่ต้องกังวลดอกเด้อคนดี
มันผ่านมาแล้วหลายปี จะไม่ให้มีเรื่องลำบากใจ
ลูกถามหาแม่ทุกครั้ง พ่อได้แต่นั่งน้ำตาตกใน
เติมเต็มให้ลูกได้ไหม ขอโทษหลายหลายหากรบกวนเจ้า
**กลับมาหาลูกแน่เด้อ ถ้าเลื่อนเจอโพสต์ข้อความนี้
บ่หวังให้มาคืนดี แค่ลูกอยากมีแม่ที่เฝ้าคอย