แสงสีเมืองกรุงยังไงก็ไม่เหมือน
แสงดาวแสงเดือนบนดอยแสนไกล
ได้ยินเสียงโทรศัพท์คนที่อยากรับแทบขาดใจ
จะตอบยังไงหล้าสบายดีกา
ก็มีแค่หน้าต่างไว้ส่องผ่อดาว
กับฟูกเก่า ๆ เอาไว้หลับตา
ชีวิตในห้องมันแคบแต่ฝันนั้นใหญ่คับฟ้า
ต้องตอบทั้งน้ำตาหล้าสบายดี
กึ๊ดเติงหาคนรอ
กึ๊ดเติงหนอบ้านเฮา
กำสอนของป้อแม่เฮาหล้าบ่เกยลืม