ตอนจะกินก็ไม่กิน ตอนที่คิดว่าจะนอน
ก็ไม่นอน ตัวไม่พักผ่อน ใจไม่พักผ่อน
มองกำแพงมองเพดาน มันก็เห็นเพียงแต่เธอ
เธอเท่านั้น เหม่อได้ทั้งวัน
มันเป็นเองตั้งแต่วันนั้นที่เธอไป
เธอก็ไม่ต้องแปลกใจ ว่าฉันน่ะเป็นอะไรขึ้นมา
อย่าถามว่าฉันเหงาไหมในวันที่เธอไม่อยู่
เมื่อเธอก็รู้คำตอบคืออะไร
คนใกล้ใกล้ตัวไปเสียจนไกล จะทนได้ไง
อย่าถามว่าคิดถึงใครในวันที่เธอไม่อยู่
เมื่อเธอก็รู้ว่ามีแต่เธอในใจ
