อย่ามากมาย

ฉันก็ไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกัน พอเจอเธอนั้นมันจะไม่สบาย แตะหน้าผากแล้วเหมือนจะเป็นไข้ เป็นอะไรนักหนา เมื่อไหร่เธอนั้น จะหันมองมา ใจสั่นมือชา อาการเริ่มจะสับสน โมโหจริงๆ เธอทำหัวใจวิ่ง วิ่งวาย วกวน ก็ใจมันหวิว อยากจะพลิ้วหมุมไปใกล้ๆเธอ เป็นอย่างนี้ซักวันคงรักเธอ ไม่อยากเจอกับเธอซักพัก บอกใจตัวเอง อย่าๆๆมากมาย อย่าไปให้ท้ายหัวใจจนคุมไม่อยู่ กลัวว่าเธอนั้น จะรู้ ว่าฉันรักเธอมากมายเท่าไร บอกใจตัวเอง อย่าๆๆดิ้นรน กลับไปฝึกฝนวิชาควบคุมหัวใจ ทำได้เมื่อไหร่ แล้วค่อยกลับไปหาเธอ