เจ็บแค้นแสนสาคณานับ
ยากจะดับความแค้นอันแน่นอก
เธอที่ทำช้ำใจอย่าได้พานพบ
ยากเก็บอารมณ์ข่มอุรา
โศกาน้ำตารินไหลหลั่ง ฝากไว้คือความบัดสี
หลงเหลือไว้เพียงรอยราคี
ช้ำในช้ำ ยอกใจอกเอ๋ย
เจ็บใจนักกับคำรักลวง
กว่าจะรู้ตัวก็สายรักกลับกลายมลายสูญ
ในใจคิดติดตรึงวุ่นวาย ขื่นและขม จมในทุกข์ ปักใจ...
อาฆาตแค้น...เจ็บใจนักต้องแช่งชักหักชีวา
