เจ็บมาถึงธันวา หน้าหนาวค่อยๆ เลยผ่าน
ไม่ทำให้น้ำตานั้นหายเปียกปอนไปได้
เกิดมาผิดหวังมากเกินไป ขอร้องพระเจ้าในใจ และภาวนาให้ได้กอด
ก็ไม่เห็นใครบอก ต้องผ่าน 15 ปีก่อน
ว่าเลิกคิดถึงเธอและเป็นตัวเองไม่ง่าย
อาจเป็นอีกครั้งต้องเสียใจ เรื่องนี้ผมขอทั้งสวรรค์และนรกผมขอหมุนครั้งที่ 2
ให้คนนั้นฝากรอยเท้าเอาไว้ (beggin on my knees)
ใครคนนั้นที่จะเอาแต่ใจ (waiting for your love)
เราต่างรู้เวลาน้อยแค่ไหน ที่เราจะรัก
ราตรีอาจไม่มีเวลาให้เช้าอีกเลย
