มองเมฆดำที่เคลื่อนมา ความเหงาก็เข้ามา เข้ามาตอกย้ำว่าคิดถึงเธอ เรื่องราวที่ช้ำใจ มันหมุนกลับย้อนคืน เมื่อยืนอยู่ใต้เงาเมฆฝน ใจบอกว่าลืมเธอได้ แต่ความจริงไม่ใช่เลย อยากให้ฝนสาดลงมา ช่วยสาดลงมาเพื่อกลบน้ำตาให้ที ไม่อยากให้ใครหันมา พบรอยน้ำตาของฉันคนนี้ ที่โกหกไว้ทุกๆ ที ว่าใจเข้มแข็งพอ ขอให้ฝนตกลงมาได้ไหม ฉันเกลียดน้ำตาตัวเอง ขอเปียกปอนไปทั้งตัว ยังดีกว่ามืดมัว ยามฟ้าสลัวหัวใจเหงา ฝนกี่ปีที่ร่วงหล่น จิตใจก็ทุกข์ทน ไม่เคยหลุดพ้นความปวดร้าว ใจบอกว่าลืมเธอได้ แต่ความจริงไม่ใช่เลย อยากให้ฝนสาดลงมา ช่วยสาดลงมาเพื่อกลบน้ำตาให้ที ไม่อยากให้ใครหันมา พบรอยน้ำตาของฉันคนนี้ ที่โกหกไว้ทุกๆ ที ว่าใจเข้มแข็งพอ ขอให้ฝนตกลงมาได้ไหม ฉันเกลียดน้ำตาตัวเอง
