เก่งแต่ปาก

Aที่เธอเห็นว่าฉันสบายดี อยู่อย่างนี้คนเดียว..ก็อยู่ไหว ..ถึงเธอมีคนอื่น ฉันก็ลืมเธอได้.. แต่เธอรู้ไหมว่ามันไม่ใช่เลย.. *เมื่อความเป็นจริง ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้น ..แค่พยายาม.. ทำตัวให้เข้มแข็ง.. ปกปิดความอ่อนไหว.. ในใจนี้.. ** คนอย่างฉัน..เก่งแต่ปากรู้หรือเปล่า อยู่อย่างเหงาๆ..ยากแค่ไหนสำหรับฉัน ต้องยืมรอยยิ้มจากใคร.. ประทังความเหงาใจ..ไปวันๆ คนอย่างฉัน.. เก่งแต่ปากหัวใจเปราะ ฉันแกล้งพูดคุย..แกล้งหัวเราะไปอย่างนั้น ทุกทีที่เจอกับเธอ.. ในใจก็ยังสั่น.. ยังผูกพัน.. ..แต่ต้องเก็บมันไว้เพียงคนเดียว.. จะกี่ครั้งที่มองเธอกับเขา ต้องปวดร้าว..ต้องเหงาแทบขาดใจ ..ไม่มีคนให้กอด เหมือนเธอมีคนใหม่.. หยุดใจไม่ให้หวั่นไหวไม่ได้เลย.. ( *,**? )