A เฝ้าโทรหา เฝ้ามาหา เจอะไม่เว้นวันเลยซักวัน ป้อนคำหวาน ให้ความหวัง ฟังแล้วใจเคลิ้มสั่นหวั่นไหว B บอกว่ารัก กี่พันครั้ง เชื่อใจแล้วยอมเธอทุกอย่าง ได้กันแล้วกลับเมินหมาง รักเริ่มจากไม่ได้ตั่งใจ C ใจผู้ชายมักง่ายอย่างนี้ คนที่ดีนั้นมีบ้างไหม ใหม่ ๆ ก็ทำตัวดี เก่า ๆ เห็นเราเป็นไง ทิ้งขว้างกันเป็นผักปลา D ไม่โทรหา ไม่มาหา เหม่อมองหาไม่มีวี่แวว เจ็บอย่างนี้ เข็ดพอแล้ว พอเสียที รักจากผู้ชาย (พอเสียทีเข็ดแล้วผู้ชาย) (ย้อน C)
