เด็กคนหนึ่ง

เพื่อมีคนเดียวลำพัง

อ่านการ์ตูนเดิมเดิม

เล่มซ้ำซ้ำ

แล้วก็อ่านออกเสียงดังดัง

เหมือนมีเพื่อนอยู่

นาฬิกา ล่วงไปจนเกือบตีสาม

เด็กคนเดิม

กลับบ้านนอนหลับตาลงไป

ไม่มีใครกอด

บอกให้ฝันดี

ไม่มีใครอยู่ อยู่ตรงนี้

ใครจะรู้ว่าเขา

ไม่เคยมีใครรออยู่

กลับบ้านไป

เพื่อมีคนเดียวลำพัง

ตื่นขึ้นมากี่วันก็ซ้ำซ้ำ

จะถามใครมีใครจะฟัง

เขา ผิดตรงไหน

เขา ก็ส่วนเขา

เราอย่าคิดไปเอง

อยู่อย่างนั้น

คงไม่เหงา เราแค่คิดไปเอง

ทั้งนั้น

ใครจะรู้ว่าเขา

ไม่เคยมีใครรออยู่

กลับบ้านไป

เพื่อมีคนเดียวลำพัง

ตื่นขึ้นมากี่วันก็ซ้ำซ้ำ

จะถามใครมีใครจะฟัง

แล้วทุกทุกอย่าง ก็เหมือนเดิม