เป็นไปไม่ได้

ถ้าฉันมีสิบหน้า อย่างทศกัณฐ์ สิบหน้านั้น ฉันจะหันมายิ้มให้เธอ สิบลิ้น สิบปาก จะฟากคำพร่ำเพ้อว่ารักเธอ...รักเธอ เป็นเสียงเดียว ถ้าฉันมียี่สิบตา อย่างทศกัณฐ์ ยี่สิบตาของฉัน จะมองเธอไม่เหลียว ยี่สิบแขนจะสอมสอด กอดเธอผู้เดียว ยี่สิบสีดา อย่ามาเกี่ยว ไม่แลเหลียวมอง แต่ฉันมีหน้าเดียว ซีดเซียว ทุกข์ทนด้วยความจน ความขัดสน จนเงินและทอง หนึ่งลิ้นหนึ่งปากไม่อาจจักผยอง ว่าฉันปอง...ฉันปอง เธอแม้เหงา แหละฉันมีตาคู่เดียว แลเหลียวเมียงมอง อีกมือสองของฉัน มันอาภัพอับเฉา ดาวจากสรวงหรือจะร่วง สู่ทรวงอกเรา ได้แต่ซบเซาเศร้าลำเค็ญเป็นไปไม่ได้