อ้อนวอนสักครั้งให้สบตา
แต่กลับเบี่ยงไปสนใจที่อื่น
กี่ทีกี่หนก็หลบตา
มองมาก็ดูฝืน
ทุกทุกครั้งที่เธอแสดง
ประกายแห่งความรักไม่ส่อง
และสายตาที่มองก็ดูว่างเปล่า
จะเชื่อเธอได้ไหม
อย่าบอกกันว่ารัก
แล้วไม่ยอมสบตา
ยิ้มยิ้ม เฉยเฉย ยังดีกว่า
โปรดอย่าบอกคำว่ารัก
แล้วไม่ยอมสบตาไม่เอา
ยิ้มยิ้ม เฉยเฉย ยังดีกว่า
หากเธอรักจริง ช่วยสบตา
และเธอพูดมาก็จะฟัง
และตาก็เหมือนหน้าต่างใจ
บ่งบอกอะไรที่มันเป็นอยู่
