เมื่อได้เห็นแววตาของเธอ
ดูหมองหม่น
ดูสับสนมากมาย
ปิดตัวเองอยู่เพียงลำพัง
เดียวดาย
เธอไม่มีใครสักคนเข้าใจ
รู้ไหมว่าฉันก็เป็นอย่างเธอ
เหมือนกัน
เพียงรอสักวันจะมีคนเดิน
ร่วมทาง
และในวันนี้
เมื่อเราพบกัน
จะเปลี่ยนความเหงา
เป็นความผูกพัน
เธอกับฉันช่วยกันเติมแต่
จิตใจ
เริ่มชีวิตใหม่
ที่มีรอยยิ้มและความเข้าใจ
ไม่มีเหงาคนเดียวต่อไป
