เล็กน้อยถึงปานกลาง

ที่ฉันยิ้มยิ้มให้เธอไป ที่แอบเก็บดอกไม้มาให้กัน เธออาจไม่เข้าใจ และคิดไม่ค่อยทัน ไม่เห็นว่าฉันยืนใจลอยลอย อย่างนี้เค้าเรียกว่าชอบเธอ ขนาดไปนอนเพ้อก็เป็นบ่อย ถ้าเธอมีน้ำใจ อย่าทิ้งให้ฉันกร่อย รักฉันซักหน่อยก็ละกัน * ไม่ต้องมารักฉันเท่าฟ้า ไม่ต้องมารักฉันเท่าช้าง เล็กน้อยถึงปานกลางประมาณนั้น อยากให้เธอรักฉันน้อยน้อย แต่ขอให้รักฉันทุกวัน รักฉันให้นานนานก็พอ ถ้าฉันยิ้มยิ้มให้เธอไป ถ้าหากมีดอกไม้มาให้กัน ก็อยากให้เข้าใจ และคิดตามให้ทัน ต้องคิดให้เหมือนกันด้วยนะเธอ (ถ้าเธอมีน้ำใจ อย่าทิ้งให้ฉันกร่อย รักฉันซักหน่อย ได้มั้ยเธอ) (*)