เสียน้ำตาที่คาเฟ่

เรารักกัน อยู่ด้วยกันสองคนเพราะความจน ต่างดิ้นรนหางานเธอได้งานเด่น เป็นนักร้อง อยู่ห้องอาหารส่วนฉันได้ งาน งานพื้นบ้านเป็นกรรม-กรเรารักกัน อยู่ด้วยกันหลายปีไม่เคยมี สิ่งไม่ดีเหมือนก่อนเธอร้องเพลงอยู่ เธอก็รู้ว่าฉันอาทรก่อนฉันเข้านอน ยังคิดอาวรณ์ ห่วงเธอมาวันหนึ่ง ฉันบึ่งเข้าห้องอาหารเพื่อรับเธอกลับบ้าน วันนั้นฉันจึงได้เจอมีแขกใจใหญ่ คล้องมาลัยให้เธอสุดท้ายเล่าเออ เธอหลงเห่อตามเขาไปความรักเอย ก็เลยเป็นน้ำตาเสียเวลา ต้องกลับมาเสียใจพอเห็นคาเฟ่ ใจฉันเขว-อกสั่นขวัญหายปวดร้าว ทรวงใน ยังเสียวหัวใจไม่ ลืมความรักเอย ก็เลยเป็นน้ำตาเสียเวลา ต้องกลับมาเสียใจพอเห็นคาเฟ่ ใจฉันเขว-อกสั่นขวัญหายปวดร้าว ทรวงใน ยังเสียวหัวใจไม่ลืม