แมลงโง่
ฉันเคยต้องเจอความผิดหวัง เมื่อเดินเข้าไป
และตกหลุมรักกับคนที่เขา สวยงามเกินกว่าเรา
ก็เคยต้องเจ็บกลับมาทุกที
เฝ้าเตือนหัวใจว่าอย่าเผลอ
ถ้าเจอเข้ากับ ดอกไม้สวยที่สีสดใส อย่าได้เผลอเอามือจับไป
เพราะหนามจะทิ่มมากลางหัวใจ
แต่แล้วเมื่อเธอ ผ่านมา หัวใจของฉัน
รู้เพียงว่า ใจฉันมันก็ลอยๆ ความคิดก็เริ่มสั่นคลอน
ก็คงต้องเจ็บอีกครั้งแล้วเรา
แพ้และฉันก็แพ้ให้กับความสวยงาม
เมื่อเธอเข้ามาทำลายกำแพงที่คอยกั้นระหว่าง
ความคิดว่ารักนั้นต้องเจ็บ กับใจที่มันไม่เคยหยุด
หวั่นไหวในความอ่อนหวาน
ยอมและฉันก็ยอมให้กับความสวยงาม
เมื่อหมู่ดอกไม้ไม่เคยที่จะวิ่งตามแมลง
และฉันก็เป็นแค่คนหนึ่ง ที่หลงกลให้กับความอ่อนไหว
