แม่สอดสะอื้น

โอ.โอ๊. .ฮะโอฮะโอฮะโอ.เอย. โอย..แม่สอดสะอื้น ระทมขมขื่น เจ้ายืนอ้างว้างกลางพนา.. เห็น ทิวเขาเบียดเสียดฟ้า เหมือนว่า ม่านฟ้าป่าเขาสูงบัง.. โอย....แม่สอดแสนเศร้า เหมือนข้าซบเซา ถูกเขาทอดทิ้ง รำพัน.. รัก เอยรักที่เคยหวัง เขา.ชัง จากไปเหมือนไม่มีเยื่อใย.. .ธาร น้ำเมย ไหลเลยไหลเลย ทิ้งถิ่นแดนไทย ธาร รักเอย ไหลเลยพ้นแผ่นแดนใจ ปล่อยข้าไว้ให้ช้ำกล้ำกลืน.. โอย..แม่สอดสาวเอย ซบลำน้ำเมย กอดเกยปลอบขวัญ.วันคืน โถ ทรวงช้ำข้าจำฝืน ขม.ขื่น จะซบสะอื้นกับอ้อมอกใคร ธาร น้ำเมย ไหลเลยไหลเลย ทิ้งถิ่นแดนไทย ธาร รักเอย ไหลเลยพ้นแผ่นแดนใจ ปล่อยข้าไว้ให้ช้ำกล้ำกลืน.. โอย..แม่สอดสาวเอย ซบลำน้ำเมย กอดเกยปลอบขวัญ.วันคืน โถ ทรวงช้ำข้าจำฝืน ขม.ขื่น จะซบสะอื้นกับอ้อมอกใคร