หลับก็หลับไม่ลง หัวใจมันเจ็บเกินข่มตานอน
ฉากเก่า ๆ บางตอนนั้นยังคงย้อนมาทำร้าย
อ่านข้อความเดิม ๆ ที่เธอเคยส่งมาแทนคำลา
ยังมีน้ำตาไหลมาคอยย้ำเธอจากไปแล้ว
แต่เธอมาทิ้งหัวใจที่ฝากไว้
แค่แสงจันทร์วันเหงา ก็ย้ำให้เจ็บในใจ
ผ่านพ้นเนิ่นนานเท่าไหร่ หัวใจก็ยังรอเธอ
กอดหมอนเปื้อนรอยน้ำตา ร่ำร้องให้เธอย้อนมา
อยากกอดเธอเหมือนวันเก่า แต่ว่าตรงนี้ว่างเปล่า
มีเพียงความเหงาเดียวดาย เป็นเพื่อนไว้ปลอบใจ
