เมื่อใจที่ว่างเปล่า ได้เห็นเพียงรอยยิ้มที่เธอนั้นแค่ทักทาย
กลับกลายว่าตัวฉันนั้นมีใจ จดจำเก็บเธอไว้พร่ำเพ้อในความฝัน
ที่เราได้เจอ ในห้วงเวลา แค่ในยามนิทรา
เมื่อถึงวันใหม่ หมดช่วงเวลาก็คงต้องกลับไป
กลับไปเงียบเหงาเหมือนตอนครั้งก่อน
ไม่มีความฝันให้คอยลวงหลอก ว่าหัวใจของฉันมีความรัก
จดจำความรักที่คอยลวงหลอก เก็บเอาความฝันไว้เป็นลมหายใจ
แม้ตัวฉันนั้นเข้าใจว่าแค่ฝันไป
ที่เราได้เจอ ในห้วงเวลา แค่ในยามนิทรา
เมื่อถึงวันใหม่ หมดช่วงเวลาก็คงต้องกลับไป
