เธอสบตาฉันไร้ความรู้สึกใดใด
เหมือนมีรางร้ายอะไรสักอย่าง
เธอจับมือฉัน
แทนคำที่ปลอบใจกัน
หัวใจก็พลันเยือกเย็นแปลกแปลก
เหมือนมีบางอย่างที่ใจฉันมันกลัว
แล้วต้องเจอ
เธอบอกให้ฉันเตรียมใจไว้ให้ดีดี
รับฟังคำนี้ที่เธอพูดมา
วินาทีนั้นแล้วเธอก็บอกคำลา
ฟ้าพลันมืดมนไม่มีแสงสว่าง
สิ้นคำเธอบอก
ปล่อยมือฉันเดินไป
เหมือนทุกอย่างจบสิ้นลง
โลกมันเงียบเหงา
ว่างเปล่าเหลือเพียงฉัน
กับใจนั้นที่รอวันแตกสลาย
ได้ยินแต่เสียงแผ่ว แผ่ว ของหัวใจ
