มองเหม่อดูลำน้ำ ที่เอื่อยและไหลเรื่อยไป เป็นดังภาพความหลัง เมื่อรักเราได้ผ่านเขามา เธอเป็นดังใบไม้ ที่ปลิวลงในสายธาร ฉันคงเป็นก้อนหิน ที่ทิ้งตัวลงไปพร้อมเธอ *และเมื่อฉันมองดู ต้องเจ็บ กับสิ่งที่ฉันค้นเจอ เมื่อใบไม้ และก้อนหิน มันไม่เหมือนกัน **เฝ้ามองใบไม้นั้น ได้ลอยไปจนไกลลับตา ดังใจของเธอนั้น ก็ลอยไป คงไม่คืนมา ปล่อยให้ก้อนหินนั้น ได้จมลงคงอยู่ที่เดิม เฝ้ารอคอยใบไม้ ด้วยใจ ที่เธอไม่รู้เลย
