ใจมันกังวล สับสน กระวนกระวายไม่หาย เป็นอะไรไม่รู้ เจอเธอทีไร ใจมันหวั่นไหว ก็รู้ทั้ง ๆ ที่เรา เจอกันมานานความน่าจะเป็นในใจเธอนั้น เพื่อนเท่านั้น เธอเอง ยังคงไม่รู้อะไร ข้างในใจฉัน มันจะแตกสลาย ลงไปทันใด ที่เราห่างกัน พรุ่งนี้หรือว่าวันไหนเจอกัน ก็คงจะยังห่างไกลดังเดิมอย่างนั้น ได้เท่านั้น รู้ดีแก่ใจ แต่ว่ามันจะทนได้นานเท่าไร กับคำที่มันต้องฝืน เก็บมาทุกครั้ง ทุกวันที่เจอก็ยังไม่กล้า เอ่ยปากสักที อยากเปิดเผยใจ ให้รู้สักครั้ง เหมือนในวันนี้มีชีวิตอยู่ เพื่อจะรอสักวัน อยากบอกซักคำ ว่ารักเธอ
