แหลงมาเลย ถ้าเธอจะไป จะทิ้ง
กันไว้ ไม่ต้องสงสาร ไม่พรือเลย
จะยินดีเสมอ เห็นเธอสุขใจ ถึงตาไหล ก็ไม่พรือเลย
ถ้าหากมีเพชรพลอยอยู่ตรงหน้า
ฉันก็คงเลือกมาสวมใส่ คงถอดทิ้ง
แหวนเก่าร้าย ๆ ที่ไม่มีค่า
ใครก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่า เป็นธรรมดาของชีวิต และคน
อย่างฉันก็ไม่เคยคิด ขัดความสุขของเธอ
*ถ้าที่ตรงนั้นมันทำให้เธอมีความสุข
ถ้าที่ตรงนั้นมันโอบกอดเธอได้ดี กว่าตรงนี้ ไปเลยคนดีฉัน
คนนี้เข้าใจ