ไม่มีอะไรเป็นของเรา

ฟ้าบนฟ้ามองเถอะจะมอง แต่ไม่ต้องเอาลงมา บ้านสวยๆคนอยู่ก็สวย ก็ถูกคลุมด้วยหลังคา ดอกกล้วยไม้ที่ปลูกเอาไว้ ย่อมมีวันโรยรา วิทยุ ทีวี ตู้เย็น ไม่เด่นถ้าไม่ไฟฟ้า บางคนที่เขาต้องจากเราไป ทำความเข้าใจช้าๆ ไม่มีอะไรเป็นของเราหรอก ไม่มีอะไรเป้นของเราหรอก เกิดมามีแค่ตัวเปล่า อย่าไปเยอะเลยหนา คิดว่าน้ำก็อยู่ส่วนน้ำ น้ำก็ยังท่วมป่า เทียนเล่มน้อยที่จุดเอาไว้ ก็ดับเมื่อลมพัดมา มีลาภยศผู้คนสรรเสริญ ก็ไม่เกินดาวบนบ่า แล้วงานเลี้ยงสนุกวันนั้น ก็ต้องมีวันเลิกรา