คำร้อง/ทำนอง ยศพันธ์ อนันต์พิทยานนท์
เรียบเรียง สิทธิพร สิงห์ไทยสงค์
ทรมาน กับรอยยิ้มเธอเสมอ ได้อยู่และยืนใกล้ใกล้คนอย่างเธอ แต่ทำไมมันไกลหัวใจ
ความอ่อนหวาน เธอทำให้หัวใจสลาย ทำให้ต้องวุ่นวาย กับการกระทำของเธอที่แสนดี
* เพราะว่ารู้ จะให้เธอรักฉันคงไม่ไหว มันก็เหมือนน้ำแข็งกับไฟ ที่ทำให้ฉันละลายแค่เพียงเสี้ยวนาที
ต้องซ่อนเอาไว้ เก็บอยู่ในหัวใจดวงนี้ ก็เพราะว่ารู้ดี ว่ามันคงจะเป็นไปไม่ได้
** ในฝันของฉันมีเธอเป็นเจ้าหญิงฉันเป็นเจ้าชาย ที่รักกันมากมายชั่วกาล
แต่ฝัน ก็คือฝันพอตื่นก็อันตรธาน อยากอยู่กับฝันไปตลอดกาล...อย่างนี้
*** ไม่อยากลืมตา ก็กลัวว่าคนบนฟ้าจะกลั่นแกล้งกัน
